We hebben 156 gasten en geen leden online

Bij Wat kunt U en dan Opleidingen, vindt U bijna onderaan een stuk over de voormalige Scheepstra School, toen geheten Het Vormingscentrum De Stuw. De drie mensen, die ik hierboven heb genoemd waren toen de leidinggevenden.
Ik zal hieronder in mijn Site hetzelfde verhaal plaatsen, dat ik al eerder hierboven had gesteld, zodat U nog beter kunt begrijpen, wat eigenlijk bij mijn oproep de bedoeling van alles is.
Natuurlijk mogen ook oud-leerlingen reageren en kunnen we samen zo tal van herinneringen ophalen!
scheepstra school rodenIk heb in 1973 - 1975 de verplichte scholing van 2 dagen per week gevolgd bij de Scheepstra School in Roden, toen geheten: Het Vormingscentrum De Stuw, het gebeurde allemaal in het gebouw van de voormalige Scheepstra School te Roden.
Ik heb hier koken geleerd, veel handvaardigheid op allerlei gebied verkregen, zoals breien, borduren, naaien, haken, timmeren, kleien, schilderen, seksuele voorlichting en nog meer.
Ja lacht u maar, met al die activiteiten deed ik toen mee als enige jongen in de klas tussen al die meiden, ik had het hier toch reuze naar mijn zin!
Ik moest dus 2 dagen scholing volgen bij De Stuw en daarbij 3 dagen werken in de week bij de BORO. Ik heb hier ook het elektrische lassen geleerd met het gebruik van diverse soorten elektrodes. Ook heb ik het voorrecht genoten, om met veel groot elektrisch gereedschap in aanraking te komen en daar vrij snel zelfstandig mee werkzaam te zijn, zoals met kolomboormachines, draaibanken, zaagmachines, freesmachines, met een stempelpers, zetbank, buigbank, knipbank, enz. enz.
Ook hebben we als groep toen allerlei soorten natuur-excursies gedaan, reuze gezellig toen, ik herinner me nog goed, dat we onderweg de grootste lol hadden !
De mensen, die toen dus voor ons de lessen voorbereidden en soms ook gaven, waren: Berry Heynen, Jan Alting en Anne Gispen.
Het meeste had ik te maken met Jan Alting: Hij verzorgde veel praktijklessen in timmeren en handenarbeid. Ook was hij meestal de persoon, die bij de excursies de leiding nam en had en ons vertelde, wat de bedoeling van elke excursie was en wat er van ons, als reactie daarop werd verwacht. Deze uitstapjes waren altijd prachtig, om mee te maken, want je liep met de hele club eerst een tijd door het Sterrenbos heen en dan waren er toch weleens jongedames, die aardig dartel begonnen te doen. Zo'n beetje het idee van zo, als dat meestal gaat bij een boer, die na de winterperiode zijn koeien voor het eerst weer op het weiland laat rondspringen. Het is natuurlijk een rare vergelijking, maar zo hebt u er in ieder geval toch een idee van, hoe uitbundig wij in het bos soms achter elkaar aan renden. We hebben flink wat afgelachen met elkaar! Mooie tijd toen, om nooit meer te vergeten!
excursieMet Berry Heynen was de communicatie met ons altijd recht door zee: Ze zei ons altijd kort en bondig, wat ergens de bedoeling van was. Ze was een erg door mij gewaardeerde dame in die tijd, haar mis ik toch wel het meest van alle drie. Ik heb van haar het meeste geleerd, wat met name ook voor de meiden van belang was, zoals het koken, het breien, het borduren, het naaien, het haken en ook nog eens seksuele voorlichting. Dat laatste veroorzaakte altijd veel hilariteit. Ik hoor nog duidelijk het lachen, gieren, brullen en het gegniffel in mijn oren. Dit, omdat ik als enige jongen tussen al die puberende meiden mij maar moest zien te handhaven. Soms kwam het voor, dat de jongedames dusdanige opmerkingen maakten, dat ik als puberende jongen het soms eventjes te kwaad kon krijgen en niet goed wist, hoe ik hierop adequaat moest reageren, maar op dat moment greep Berry altijd krachtdadig in en ze zette de hele club jongedames eventjes op een zeer indringende wijze en met niet mis te verstane woorden op hun nummer. Ze kwam dus echt voor mij op! Dat heb ik altijd aan haar het mooiste gevonden, dat ze niet alleen zeer direct en buitengewoon duidelijk was, maar dat ze ook echt wel rekening hield met mijn eenzame positie in de klas.
Ik hecht er aan, om te zeggen, dat ik het prachtig heb gevonden, om toentertijd op een bepaalde manier met haar zo fijn heb samengewerkt. Ik heb nog steeds gevoelens van groot respect voor haar. Ik heb haar, niet al te lang na die schoolperiode, zelfs eens een keer opgezocht. Ze verbleef toen, samen met haar man (en 1 kind geloof ik), op Kajuit nummer 10 in Lewenborg, een betrekkelijk nieuwe wijk in de stad Groningen, als ik het me dat adres nog goed herinner.
Jaren later heb ik weer eens geprobeerd, om haar op te bellen, maar ik hoorde, dat er een buitenlander aan de telefoon was. Het telefoonnummer was blijkbaar aan die man overgedragen, wat voor mij beslist wel sneu was. Ze was blijkbaar verhuisd naar een voor mij onbekende bestemming! Maar ik kan alleen maar benadrukken: Dankzij haar had ik een fantastische en erg leerzame tijd!

Met Anne Gispen heb ik wat minder te maken gehad. Hij was vaak met andere dingen bezig en regelde alles voor de school, een erg druk mannetje, ik had geloof ik, schilderen, handenarbeid en fotografie van hem, als ik het mij nog juist herinner. Hij was meestal ook met de excursies mee en had dan meestal ook het een en ander geregeld betreffende de excursie zelf. Hij woonde toen aan de weg, die door het Sterrenbos liep. Als je van Roden naar Lieveren wilde fietsen, dan kwam je op een bepaald moment ook bij de Sterrenwacht langs, maar dan moest je net daarvoor links afslaan. Daar vlak bij moest hij ergens wonen, het huisnummer weet ik helaas niet meer.

Ik heb eigenlijk een oproep voor diegenen, die nog iets te weten zijn gekomen over een of meer van deze drie leidinggevenden in de periode vanaf de schoolgang tot nu, om dat aan mij door te geven!

Ik heb zelf wel een enkele keer geprobeerd, om ze via Skype en andere Social Media op te sporen, maar dit mocht mij helaas tot op heden nog niet lukken. Misschien, wil het geval, dat iemand van u, die mijn Web-Site regelmatig bezoekt, b.v. van een persoon nog weet, waar hij of zij nu verblijft !
Mocht iemand van u inderdaad iets weten, laat u dan niet weerhouden dit a.u.b. via een mailtje even aan mij door te geven. Ook is het mij goed genoeg, als U een van de gezochte personen even mijn Web-Site naam doorgeeft, zodat diegene zich zelf bij mij kan melden. Dit uiteraard alleen, als u die persoon ook ergens hebt getroffen. Ik zou het heel fijn vinden, om hun nu na ruim 37 jaar weer terug te zien. Ik mag hopen, dat ze alle drie nog in goede gezondheid en conditie verkeren.

DISCLAIMER