We hebben 149 gasten en geen leden online

Mijn uitgebreide CV soms in verhaalvorm als in een boek, maar soms ook in telegramstijl.

openbare lagere school altenaOPLEIDING
1963 - 1969, Openbare Lagere School in Altena, 6 klassen met goed gevolg doorlopen in 6 jaar.
1969 - 1973, Lagere Technische School in Leek, 4 klassen met goed gevolg doorlopen in 4 jaar, gekozen voor richting Timmeren wegens mijn handigheid met het opbouwen van iets.
Praktijkdiploma Timmeren gehaald in 1973.
1973 - 1975, Verplichte Scholing van 2 dagen per week bij de Scheepstra School in Roden, toen geheten: Het Vormings centrum De Stuw, dus 2 dagen scholing en 3 dagen werken in de week bij de BORO.
Elektrisch Lassen geleerd met diverse soorten elektrodes bij de BORO in Roden.
1985, Interne Cursussen gevolgd bij de Oude Ulo in Leek om vaardigheid te verkrijgen met de eerste Home Computers, in dit geval de Acorn Electron Home Computer.
1988, TIM-Certificaat behaald op 12-02-1988. Dit is een oriënteringscursus voor toepassingen van de Personal Computer in de praktijk.

WERKERVARING
1973 - 1975, Bij diverse plaatselijke aannemers gewerkt om beginnende praktijkervaring op te doen in de Bouw, moest zeer veel zelfstandige werkzaamheden uitvoeren.
Ook werkzaam geweest bij de BORO in Roden, Metaalconstructiebedrijf, in een Praktijk-Leerperiode van de voormalige Scheepstraschool, toen geheten: Het Vormingscentrum De Stuw in Roden.
1975 - 1977, Tewerkgesteld bij de WSW Noordenveld in de Bouwploeg.

johannes post kazerneMIJN MILITAIRE DIENST
1977 - 1978, Opgekomen in Militaire Dienst bij de Johannes Post Kazerne in Havelte, bij het 47Pantser Infanterie Bataljon, 2e Mortierpeleton, onder Menno van Coehoorn, als 1e Morturist, dit in begin December 1977, Lichting: 77-6.
Groot Verlof Pas gekregen vanwege de beslissing van de IMGD op 09-03-1978.
Ontslagen uit Militaire Dienst wegens gebreken (heimwee) op 26-04-1978.
Definitief ontslag gekregen uit de Militaire Dienst op 21-06-1978.

WERKERVARING
1978 - 1979, Terug bij de WSW Noordenveld in de Bouwploeg.
1979, Verhuisd naar Hoogezand, getrouwd op 31 Juli 1979 aldaar.

trio bedrijven sappemeerWSW TRIO BEDRIJVEN
1979 - 1982, Tewerkgesteld bij de WSW Trio Bedrijven in Sappemeer. Daar ook weer bij de Bouwploeg tewerkgesteld. 
Later overgeplaatst naar de Lijstenmakerij wegens rugklachten, ontstaan door het te zware werk, wat ik tevoren had verricht in de Bouwploeg. 
Bij de Lijstenmakerij heb ik talrijke Foto’s, Borduurwerken, Schilderwerken, Fotoreportages en dergelijke ingelijst, dit alles met en zonder glas ervoor.
1981, Problemen gekregen met mijn rechterarm, totaal 14 maanden eruit gelegen, vanwege mijn verblijf in de status van de zelfde periode in de Ziektewet, daarna WW, na 12 maanden ontslag gekregen van de Trio Bedrijven.
1982, Terug verhuisd naar Peize, met als reden de medische noodzaak daarvoor van de slechte gezondheid van onze zoon Christiaan, de verlaten woning was te vochtig en onze zoon was zwaar astmatisch.
1982, Geopereerd op 1 Oktober aan mijn rechterarm, een zogeheten Ulnaris-omlegging.
1982, Werkloos geworden wegens een te lang durende ziekteperiode en ik kreeg derhalve na 1 jaar het definitieve ontslag van de Trio Bedrijven.
1983, Oproep gekregen van de Sociale Dienst in Peize, om Vrijwilligerswerk te gaan verrichten tegen een kleine extra vergoeding. Ik heb toen gekozen voor het Peizer Jeugdhonk in Peize, vanwege de mogelijkheid, om daar vandaan een sociaal netwerk op te bouwen. Ik wilde mij bovendien nuttig maken voor de Peizer Gemeenschap.

MIJN VRIJWILLIGERSWERK
foto reunie 45 jarig bestaanBegin Augustus 1983 tot 14 Juni 2004, (totaal 250 maanden dus).
Mijn Vrijwilligerswerk is begonnen met het repareren, opknappen en verbouwen van de ruimte binnenin het gebouw van Het Peizer Jeugdhonk, later geheten Het Peizer Honk. Ik heb verscheidene dingen aan het gebouw veranderd en opgeknapt.
Na ruim een jaar aan deze werkzaamheden te hebben besteed, werd aan mij gevraagd, of ik een Timmerclub wilde opstarten en later een Electronica-Club voor kinderen.
Timmerclubjes voor kinderen: Twee keer per week, ruim 2 jaar volgehouden. Leren met goed gereedschap omgaan, materialenherkenning en verwerking, constructietekeningen maken en lezen, leren omgaan met diverse bevestigingsmaterialen.
Electronica-Club voor kinderen: Een keer per week, daar heb ik ook ruim 2 jaar de verantwoording voor gehad. 
De kinderen leerden van mij de elektronicaonderdelen herkennen, de kleurcodering leren lezen van weerstanden, de omgang met verschillende andere onderdelen, het leren draadstrippen, het schema’s leren lezen, de simpele schakelingen in elkaar zetten op een soort elektronica-prikbord, verschillende manieren, om de onderdelen te testen op een goede werking ervan enz. enz.
acorn electronWe hebben in 1985 interne cursussen gevolgd bij de Oude Ulo in Leek, om zelf ook vaardigheid te verkrijgen met het omgaan van de eerste Home Computers, in dit geval de Acorn Electron Home Computer.
In het Peizer Honk is mij toen verzocht, of we onder mijn leiding zelf zo’n oriënteringscursus konden geven en daar zijn we toen ook aan begonnen. Ik heb eerst de kasten gebouwd, waar de Home Computers en monitoren in moesten komen te staan, iedere kast moest ook nog eens volkomen afsluitbaar zijn. Er zijn toen acht Home Computers aangeschaft, dus acht van deze kasten moesten dus alleen eerst uit mijn handen komen.

WSW DE ZEVENSPRONG
1983, 14 oktober. Gehoor gegeven aan een oproep van de Zevensprong voor een Medische Keuring, uitgevoerd door de bedrijfsarts W. v.d. Berg. Dit in verband met een eventuele plaatsing in W.S.W. verband bij het Industrieel Centrum “De Zevensprong” Feitsweg 4 in Tolbert.
1983, 8 november. Mijn plaatsingsverzoek werd ingewilligd door de plaatsingscommissie van het Werkvoorzieningschap “De Zevensprong”, zodra passende werkzaamheden voorhanden zouden zijn. Bericht van S. Booi, Hoofd Personeelszaken.

INTERNE CURSUSSEN
programmerenLater hebben we een interne cursus gevolgd in het BASIC-programmeren, over hoe je een PSD (Programma Structuur Diagram) in elkaar kon zetten, welke routines je hiervoor in huis moest hebben, verder alles, wat er nodig was, om een logische structuur op te zetten, om een programma dat te laten doen, waarvan jij vond, dat een programma daar minimaal aan moest voldoen.
Ook werden hierbij de praktische probleemoplossingen niet uit de weg gegaan.
Kortom; alles wat er nodig was, om goed te programmeren in BASIC.
Eenmaal deze materie onder de knie hebbend, begonnen we met het lesgeven hierin:
• Leren programmeren in BASIC, met de bijbehorende opdrachten.
• Wat er allemaal nog meer nodig was, om een programma goed in elkaar te zetten.
• De logica van de Computer doorgronden, om zo goed mogelijk te kunnen programmeren. Oftewel het aanleren, om net zo te denken, dus via dezelfde logica, als een computer ook ‘’denkt’’.
 Fouten in programma’s leren zoeken en eruit halen.acorn typen

Programma’s verbeteren en aanvullen.
• Programma’s bewaren en opvragen.
• Routines en Subroutines leren gebruiken.
• Variabelen toekennen en leren opvragen.
• Toetsen programmeren en het testen hiervan.
• Geheugen-Array’s dimensioneren en uittesten.
• Structuur aanbrengen in de Listings van een programma, vanwege de overzichtelijkheid.
• Wanneer kan ik machinetaal instructies gebruiken?
• Alles wat maar nodig is, om een programma te laten werken en ook te testen.

We gaven op een gegeven ogenblik aan alle Lagere School kinderen in de omgeving les. Dit was meestal op de woensdagmiddag het geval en dagelijks net na schooltijd om half vier. Later kwamen de Tienerclubs en de Volwassenenclubs ook nog van de grond.
Ook de oudere medemens werd door ons niet vergeten, de oudste cursist, die we ooit hadden was maar liefst 79 jaar oud en het was altijd vreselijk gezellig, als die persoon in de koffiepauze opeens begon te praten want dan kon je de rest van de les eerst wel vergeten, omdat iedereen graag naar deze meneer wilde blijven luisteren. Hij kon altijd prachtig over vroeger vertellen over, wat hij in zijn leven allemaal had meegemaakt en gedaan.
Op een gegeven moment hadden we zoveel mensen in de omgeving bereikt, dat ik mijn Timmer- en Electronica-Clubjes er helaas door moest laten stoppen, omdat ik er gewoon geen tijd genoeg meer aan kon besteden, vanwege alle leer- en leswerkzaamheden, die er bij waren gekomen.
ibm pcDe ontwikkeling stond ook toen niet stil en de PC werd gelanceerd, ook hierin wilden wij graag een bijdrage leveren aan de bevolking van Peize en dus ontstond het idee, om ook hierin te gaan lesgeven, zodat de mensen ook deze mogelijkheid konden gaan benutten.
We moesten onszelf dus ook gaan bekwamen in, hetgeen we wilden gaan lesgeven, dus intern werd er besloten, om een cursus te volgen aan De Werkeenheid Mensen Zonder Werk, gegeven in De Cirkel in Roden, deze opleiding nam ruim een half jaar in beslag.

1988, TIM-Certificaat
Behaald op de gedenkwaardige datum 12-02-1988. Dit was het resultaat van een oriënteringscursus, door mij gevolgd, voor toepassingen van de Personal Computer in de praktijk.
Deze cursus bestond uit:
Inleiding in PC-gebruik met TIM Intro. 
Tekstverwerking met Wordstar.
Kaartenbak met Friday.
Rekenvel met Multiplan.
Besturingssysteem met MS-DOS.
Automatisering in de beroepspraktijk met TIM beroepen.
En er was een facultatief gedeelte aan verbonden voorzien van eigen keuze-mogelijkheden in het gebruik van toepassingspakketten:kinderen achter computer
Tekenen met MS Paint.
Grafieken met TIM Grafieken.
Programmeren met GW-Basic.
Robotica met TIM Robotica.
Datacommunicatie met VDPC.

WSW DE ZEVENSPRONG
1987, 3 maart. Uitnodiging voor een onderhoud op 6 maart 1987, met de heer Pots, de directeur en de heer Kreeftmeijer, de bedrijfsleider van het Industrieel Centrum “De Zevensprong”. Dit omdat ik al zolang op de wachtlijst had gestaan, zelfs vanaf 8 november 1983.
1987, 12 maart. Ik kreeg een oproep voor een Medische keuring op 18 maart 1987, te verrichten door de bedrijfsarts van het Industrieel Centrum “De Zevensprong” in verband met het tot stand brengen van een eventuele plaatsing.
1987, 19 maart. Bericht ontvangen, dat ik per ingang van 23 maart 1987 daadwerkelijk geplaatst kon worden bij het Industrieel Centrum “De Zevensprong” te Tolbert. Er zou eerst sprake zijn van een Scholings- en Trainingsperiode van 2 tot 3 maanden, dit met het recht op het behoud van mijn uitkering. Er werd mij toen een werktijd van 36,1 uur per week in het vooruitzicht gesteld.
1987, 22 juni. Berichtgeving beëindiging van mijn Scholings- en Trainingsperiode, ingaande op 26 juni 1987. De plaatsing werd ook afgeblazen. De reden hiervoor en nu volgt een officiële lezing: 
Deze afsluiting van de training en plaatsing geschiedt, mede op medisch advies, omdat gelet op de resultaten van de Scholings- en Trainingsperiode, U niet in staat wordt geacht tot het verrichten van regelmatige arbeid. Ik was dus helaas ongeschikt bevonden voor werkzaamheden in de W.S.W. aldaar.

esrankDE VERHUIZING 
Het oude Peizer Honk werd op een gegeven moment toch afgebroken en we kwamen in een nieuw gebouw terecht. Het Multi Functionele Accommodatie gebouw De Essen, kortweg MFA De Essen dus. Hier heb ik de meeste computerlessen gegeven in de loop der jaren. 
Later zijn we ook door gesluisd naar weer een ander gebouw, wat van oud naar nieuw werd verbouwd. Dat geheel nieuwe gebouw heet: De Esrank. Het is direct naast het bejaarden verzorgingstehuis De Hoprank gelegen en dus erg makkelijk te bereiken voor de ouderen. 
De Essen bleef ook naast mijn computerlessen voor andere activiteiten een beroep op mij doen, om er zorg en aandacht aan te besteden. Er was altijd wel wat voor mij te doen in dat gebouw.
Ook toen werden er weer enkele PC’s aangeschaft, geleidelijk aan na een periode van een paar jaar, hadden we er tenslotte in totaal zestien PC’s staan in het Computerlokaal van De Essen.
Ikzelf had mij, door zelfstudie en persoonlijke interesse, het mijzelf eigen gemaakt, om het onderhoud van al deze Computers en het beheren van deze systemen goed onder de knie te krijgen, kortaf gezegd, ik was de Systeembeheerder geworden van al dat moois.
En ik heb deze PC’s en Home Computers altijd gezien als iets, zijnde van mijzelf, ik voelde er mij daarom ook persoonlijk verantwoordelijk voor en ging er dus ook als zodanig mee om. Hoewel ze niet mijn eigendom waren, beschouwde ik ze, alsof ze wel van mij waren: Ik had immers het volledige onderhoud en moest er derhalve voor zorgen, dat het machinepark continu bleef draaien onder alle omstandigheden.

stinSTAGEPLAATS SYSTEEMBEHEERDERS
Op een gegeven moment durfden we het zelfs aan, om een school te interesseren, om ons te benoemen tot stageplaats voor hun cursisten, zodat ze een goede praktijkplaats kregen. Het betrof toen het GOA-project met de Stichting tot Stimulering van Toepassingen op Informaticagebied in het Noordoosten (‘t Stin) in de stad Groningen.
Wim Fens en ik zijn daar toen naar toe geweest, om de mogelijkheden van onze stageplaats toe te lichten, en te laten zien, wie ze voor zich hadden. Al gauw kwamen ze tot de duidelijke overtuiging, dat ik (ondanks het feit, dat ik geen enkele theoretische vooropleiding had genoten op dit gebied) mij hier prima mee kon redden. Ik had immers al tal van uren aan eigen praktijkervaring achter de rug, gezien mijn verantwoording voor het volledige onderhoud van al het computer materieel, dat gebruikt werd in De Essen en wist dus drommels goed, wat er op mij af kwam, vanwege dit surplus aan ervarenheid.
Er werden in 7 jaar tijds in totaal 14 cursisten als Systeembeheerder opgeleid door mij.
Elke cursist draaide een ½ jaar mee met het lesgeven en alles wat er bij hoorde
. Ze leerden alles over het onderhoud van de PC’s en het backuppen hiervan.

systeembeheerderAlle problematiek met de Hardware en alle Sofware werd samen met mij opgelost.
Ze kregen een degelijk inzicht in de problematiek van het lesgeven en hoe ze dienden te reageren op de mensen, die met een probleem kwamen te zitten.
Alle 14 leerling Systeembeheerders (ook de dames) zijn geslaagd en gaven na afloop allemaal te kennen, dat ze blij waren, dat ze zo vreselijk veel van mij hadden geleerd. Dat zeiden ze allemaal volmondig tegen mij, nadat hun stageperiode was afgelopen, ze hadden niet verwacht, om zoveel te kunnen leren bij ons.
Op een gegeven moment gaf ik zelfs dertien lessen per week, ik had er echt een volledige dagtaak aan: Lessen voorbereiden, cursusmateriaal in elkaar zetten, de toekomstige systeembeheer(d)(st)er begeleiden met hun werkproject van de school.

HET EINDE VAN DE CURSUSSEN
De ontwikkelingen stonden weer niet stil, maar nu in negatieve zin: de Stichting kon het financieel niet meer bolwerken, om zoveel geld in nieuwe hardware en software te stoppen, want dit moest wel weer terugverdiend worden met de inkomsten van het cursusgeld. Echter het een en ander viel op deze manier toch te duur uit, zodat helaas na ruim dertien jaar besloten moest worden, om aan dit werk een niet gepland eind te maken. Voor mij, heel erg jammer dus, en ook voor de cursisten, want nu werden ze gedwongen, om ergens anders hun toevlucht te zoeken, om hun kennis op te kunnen vijzelen.

venturawfwHET BEGIN VAN MIJN DTP-WERK
Onderwijl heb ik mijzelf geschoold in het opmaken van pagina’s voor bijvoorbeeld krantjes en folder materiaal, het maken hiervan en hoe het er behoort uit te zien en wat daar allemaal voor nodig is om tot een goed resultaat te komen. Alles wat dus bij een goede en correcte bladspiegel en opmaak hoort en wat hier dus allemaal voor nodig is. Ik ben begonnen met een programma dat werkte onder MS-DOS. Het programma, waar het om draaide heette: Xerox Ventura Publisher 2.0.
Dit was toen een zeer krachtig en hoog ontwikkeld programma, om daarmee op een professionele wijze pagina’s mee op te kunnen maken, om daar vervolgens weer krantjes, boeken, folders en aankondigingaffiches enz. van te kunnen vervaardigen. Aangezien men al snel in de gaten kreeg, dat ik hier erg goed mee overweg kon, kreeg ik geleidelijk aan steeds meer werk te doen op dit gebied binnen de Stichting.
Later was het zo gesteld, dat nagenoeg 95% van alle uitgaande Post, aankondiging voor krantjes, raambiljetten, jaarverslagen en noem maar op, via mij door dit programma heen ging, om vervolgens voorzien te kunnen worden van een professionele opmaak, voordat het werd verspreid.
paintxpMen was toen nog wel bereid, om toch weer in enkele nieuwe PC’s te investeren voor eigen intern gebruik, zodat we zelf toch weer een tijdje vooruit konden met de nieuwe hardware en software.
Microsoft Windows deed toen zijn intrede bij ons, natuurlijk wilde ik dat ook als van ouds goed onder de knie zien te krijgen, dus wederom door grondige zelfstudie en praktijkervaring daarbij opdoen, was dat in enkele maanden ook weer voor elkaar en kon ik met mijn nieuwe aanwinst van deze kennis het maken van DTP-publicaties ook gaan leren in huis. Het programma Microsoft Publisher kreeg mijn volle aandacht en ik heb inmiddels met bijna alle versies al vele uren aan werkervaring opgedaan.
Onderwijl bleef mijn bekendheid met dit soort DTP-programmatuur niet onbekend bij mijn omgeving, want steeds meer officials van Verenigingen en Clubs kwamen bij De Essen, om aan mij te vragen, of ik iets voor hen in elkaar kon steken. Meestal kon het direct ter plekke gebeuren, waar de mensen bij waren, maar soms moest het ook wel enige tijd uitgesteld worden, omdat het gewoon teveel werk in één keer was, zodat men eerst van mij een concept kreeg en dan eventueel daarna met correcties een goed exemplaar uit mijn handen ontving, zoals men zich dit had voorgesteld.

publisher20MIJN DTP-WERKEN
Onder mijn handen zijn geboren:
De Bijblijver, krantje voor ouderen, totaal 75x uitgekomen, periode van 16 jaar.
60 jaar Voetbal in Peize, jubileumboek van de VV-Peize, dit feit heeft zelfs de krant gehaald, vanwege het prachtige aanzien er van, de Peizer Voetbalvereniging toonde zich zeer verheugd met hun jubileumboek over hun 60-jarig bestaan.
Het Peizer Hoprankkoor, liederen werden door mij in vergroot letterformaat op papier gezet, zodat dus de ouderen dit beter konden lezen tijdens het zingen, er zijn in totaal 83 liedjes in ruim 5 jaar uitgekomen.
Een Jaarverslag, dat bekroond werd met: Algemene PANEL-PRIJS voor het Beste ingezonden Jaarverslag 1990. Er is toen daarmee een Complete PC van Philips gewonnen en een bedrag van 1500 gulden voor de Stichtingskas. De verklaring van deelname aan dit gebeuren is in mijn trotse bezit en ik koester dit kleinood zeer!
Advertentiepagina’s voor de VV-Peize, dit heeft enkele seizoenen mogen duren.
Voor de Stichting Zwembad Peize Zomer ‘89, hun programmaboekjes, hun abonnementen, hun briefpapier, hun donateurkaarten, hun donateurlijsten, hun inschrijvingsformulieren enz. enz. Deze activiteiten hebben in totaal zo’n 16 jaar continu plaatsgevonden.
jubileumboek 1970 2010Het Jubileumboek van het 40-jarig bestaan van het Zomerbad Peize, dit boek heeft als titel: Jubileum Zomerbad Peize 1970-2010. Ik heb enkele honderden foto’s voor hun mogen inscannen (dit was op 22 en 23 maart 2010) vanwege het feit dat men dus al eerder in het verleden ook van mijn diensten een goed gebruik had gemaakt. In het voorwoord staat in de laatste alinea het volgende: In dit boek komen tientallen, zo niet honderdtallen vrijwilligers langs. Genoemd en ongenoemd. Zonder wie dan ook van de vrijwilligers te kort te willen doen, willen we twee personen speciaal bedanken zonder, wie dit boek nooit tot stand zou zijn gekomen: Onze ‘hoffotograaf’ Jan van Bergen en Johannes Luders die ‘sneller dan het licht’ alle foto’s en illustraties heeft ingescand en persklaar gemaakt. Nico Bossina & Gert Visser, Peize, juni 2010.
Het Peizer Mannenkoor met hun programmaboekje De Notenkraker, dit prachtige kleine boekje heb ik 5 jaar voor hun klaar mogen maken, totaal is dit kleine boekje 15x uitgekomen.
Nagenoeg alle uitgaande post van de Stichting, alle raamposters betreffende aankondigingen van activiteiten in of om het dorp.
De middenstand heeft ook enkele keren mij effectief ingeschakeld, om een loterijontwerp te maken, posters voor de middenstand zelf, raampublicaties, bestellijsten voor de Bakkerij Ons Belang voor de feestdagen enz. enz.
publisher2007Verder heb ik voor tal van particulieren van alles en nog wat aan zinvolle dingen gemaakt, van uitnodigingen tot aankondigingen, van jubilea, tot concerten, van het meedoen aan iets, je kunt het niet bedenken of ik heb het wel voor iemand in elkaar geknutseld.
Ik kan dus wel bogen op een rijke ervaring en praktisch inzicht in de voornoemde materie, zodat die mij volledig vertrouwd is geworden.
Zoals u in het voorgaande duidelijk hebt kunnen vaststellen, heb ik in al die jaren honderden mensen uit de omgeving opgeleid om een PC cursus te gaan volgen, in het computeren, alle schoolgaande jeugd van de laatste 26 jaar weet exact wie ik ben, hun computermeneer. Veel mensen kloppen zo af en toe nog wel eens bij mij aan, om door mij geholpen te willen worden met een probleem in hun computer.
Ik sta ze graag terzijde, om hun probleem zo goed mogelijk op te lossen.

eurosDE EURO DEED ZIJN INTREDE
Helaas is er in de laatste jaren zich een neergaande tendens aan het inzetten.
Sinds de komst van de EURO (op 01-01-2002) is het voor vele verenigingen en clubs niet goed meer mogelijk, om dat te blijven doen, wat men gewend was te doen in de jaren van de gulden, want het werd allemaal duurder en men moest dus gaan bezuinigen en besparen op kosten die op dat moment voor hun gewoon niet meer op te brengen waren.
Zo ging het ook met mijn bijdrage aan de vele verenigingen, clubs en particulieren. De bezuinigingen moesten geleidelijk bij iedereen het leven min of meer ontregelen en mijn persoon in het bijzonder moest het daarbij ontgelden. Geregeld meldde zich weer iemand bij mij met het bericht van: Sorry, maar we kunnen het niet meer opbrengen, om op de oude voet nog langer door te kunnen gaan, we hebben de stop er permanent uitgetrokken.
De geldelijke bijdragen werden altijd aan de Stichting gedaan en ik kreeg vroeger altijd via hen opdrachten, om voor hen iets in elkaar te zetten.
Maar in de loop van de laatste drie tot vier jaar (dit was begonnen in begin 2004) is deze positieve gang van zaken, in negatieve zin omgebogen: Koren, particulieren zijn allemaal definitief afgehaakt, vanwege de als maar stijgende kosten, het leven van toen werd voor een ieder nu gewoon te duur.
Ikzelf werd toentertijd altijd wekelijks betaald uit een vrijwilligers –onkostenvergoedingen- potje, dit was in het verleden in de tijd van de Gulden ƒ 20,00 per week, tot een maximum van ƒ 800,00 per jaar. Later toen de Euro was geintroduceerd, is dit schamele bedrag getransponeerd tot € 20,00 vanwege het feit, dat alles twee keer zo duur is geworden en ik op deze manier toch werd gecompenseerd.

Ik deed tenslotte al genoeg voor de Stichting.

win anne van veenDE BEZUINIGINGEN
Tot ook de Stichting te maken kreeg met de bezuinigingen en aangezien ik de enige vrijwilliger was, die deze onkostenvergoeding kreeg, heeft onze toenmalige directeur Anne van Veen op 14 juni 2004 daarom maar besloten, dat ik voortaan dus dit toch al kleine bedrag niet meer mocht ontvangen.
Ik mocht wel mijn werkzaamheden blijven doen, maar ik kreeg er niets meer voor betaald.
Als alles al duurder wordt en je krijgt steeds minder, om hierdoor persoonlijk te kunnen besteden en de maatschappij pakt je op deze manier je enige zakgeldje ook nog af, dan kan ik alleen maar zeggen; Sorry, maar mijn vakmanschap is meer waard dan 0 Euro per week, ik wens daarvoor zo wie zo betaald te worden, anders doe ik helemaal niets meer voor jullie!
Gezien het feit, dat de laatste jaren het de algemene trend was, dat alles maar duurder moest gaan worden en er in mijn persoonlijke situatie ook geen verandering ten goede zou komen, vanwege mijn te hoog uitgevallen leeftijd, kan ik alleen maar proberen mijn ervaring in computerkennis zo duur mogelijk te verkopen, als ik daar ooit de kans toe krijg. Want die twintig Euro zakgeld per week van vroeger, is helaas ook nu niet meer voldoende voor mijn levensonderhoud, je kunt hiervan immers bijna niets meer kopen!
Ik besef, dat ik mij er toen zelf mee had, toen ik mijn portie aan Fikkie gaf, omdat ik daarmee wel mijn bestaande sociale netwerk naar de knoppen heb geholpen, maar ik was dermate verontwaardigd, over het feit, dat ze me gewoon voor die paar onnozele Euro’s per week hebben laten vallen, dat ik tot dat genomen besluit kwam. Ik kreeg sterk de indruk, dat ze me op dat moment gewoon als een te grote onkostenpost beschouwden.
voorkant boek 60 jaar voetbal peize kleinZe hadden me voor al mijn prestaties gemakkelijk een betaalde baan kunnen geven, hier blijkt dus duidelijk uit, dat ze je liever als een slaaf voor niks willen laten werken, dan normaal te betalen voor, wat je waard bent, waarmee alle creativiteit bij mij voorgoed en voor altijd lam werd geslagen. Ik constateerde, dat men ondanks de zgn. schaarse geldmiddelen, toch maar wel bleef investeren in een nieuw gebouw, in meer personeel, in nog meer computers. Maar nee, hier mocht ik helaas geen deel meer van uit maken. Sneu voor mij ! Ook Voor Hun?

INTERESSES
Alles wat met Elektronica, Computers en Logica te maken heeft!

COMPUTER ERVARING, die in de zweetdoek verborgen blijkt te blijven, omdat ze nauwelijks benut kan worden.
Lesgeven in BASIC programmeren, GW-BASIC programmeren, MS-DOS, Tekstverwerken met View, Wordstar, Wordperfect onder DOS en Windows, D-Base III, Lotus, Multiplan, Friday, Xerox Ventura Publisher, Word (alle versies), Microsoft Publisher (alle versies), alle voorkomende Systeembeheerders werkzaamheden, Netwerk kennis en ervaring, het zelf bouwen van PC’s, installatie van besturingssystemen, alle voorkomende software enz. enz. eventuele reparaties aan hardwarecomponenten, voor zover dat nog de moeite waard is.
Zeer ruime ervaring met DTP- werkzaamheden.

 MIJN STERKE PUNTEN, waar de maatschappij blijkbaar geheel aan voorbij gaat:
• Zelfstandig kunnen werken. 
• Zeer leergierig.
• Goed geheugen.
• Zeer praktisch inzicht.
• Logische benaderingsproblematiek.
• Sterk analytisch denkvermogen.
• Snel kunnen aanpassen aan nieuwe omstandigheden.
• Groot zelfstandig probleemoplossend vermogen.
• Goede interpretatie van over te brengen leerstoffen naar anderen toe.
• Kan mij goed invoelen bij de problematiek bij een ander.
• Houd rekening met een ander zijn/haar tekortkoming en pas mij naadloos aan bij elke persoon.
iq test foutje klein• Bovengemiddeld IQ van meer dan 150, dit is vastgesteld in maart 2000.
• Beheers redelijk goed de Nederlandse Taal.
• Zeer vindingrijk.
• Kan lesgeven in Timmeren.
• Kan lesgeven in Elektronica- beginselen.
• Kan lesgeven in BASIC beginselen.
• Kan lesgeven met de PC, diverse programmatuur.
• Kan zelf cursusmateriaal maken en ontwerpen.
• Kan Lay-outs van kranten, boeken, tijdschriften e.d. maken.
• Zeer veel ervaring met DTP werk.
• Zeer veel ervaring met het maken van cursusmateriaal.
• Zeer veel ervaring met Netwerken.
• Zeer veel ervaring met Systeembeheer van PC’s.
• Zeer veel ervaring met het bouwen van PC’s.
• Nagenoeg volledig autodidactisch ingesteld.
• Zeer veel Zelfdiscipline en doorzettingsvermogen.
• Erg geduldig in de omgang.
 
MIJN ZWAKKE PUNT, waar de maatschappij dus nooit meer door gehinderd zal worden:
Bij opname van teveel theorie, om iets te gaan leren, raak ik de weg kwijt en verlies mijn concentratie, waardoor ik op een gegeven moment niet meer blijk te weten, wat ik daarvoor al geleerd had, toen ik met die theorie direct aan de gang ging. Men zegt, dat je dit toch kunt leren
. Ik krijg evenwel op een gegeven moment hoofdpijn en dan ben ik helemaal de weg kwijt en kan daarna helemaal niets meer van de theorie opnemen en het heeft dan geen enkele zin meer, om er mee door te gaan en dan ben ik helemaal de weg kwijt en kan daarna helemaal niets meer opnemen. Dit leidt bij mij tot grote frustratie en tot een patstelling!
Ik gebruik een stukje theorie alleen nog op het moment, als er geen goede oplossing voor een praktisch probleem voor mij voorhanden is, dan pas duik ik in de boeken, om het op te zoeken.
Ik ben volledig iemand van de praktijk, met theorie doe ik dus bijzonder weinig. Dat is wellicht de reden, dat ik geen hogere opleiding kon volgen, omdat daar te veel theorie bij te pas komt.

HOBBY'S:
Ik mocht graag voor dag en dauw om half 5 ‘s morgens mijn mijzelf opgelegde 6 kilometer lopen. Weer of geen weer, ik ging lopen! Dat vroege tijdstip is hier in Steenbergen gewoon niet te doen, vanwege het gebrek voor je eigen veiligheid, wegens de beperkte aanwezigheid van openbare verlichting, maar die paar kilometer haal ik overdag wel weer in.
Dit doe ik al vanaf eind maart 1989 en ik sla zelden een dag over. Alleen bij onweer blijf ik thuis, op het moment, dat ik net weg zou gaan. Begint het onderweg te onweren, dan ga ik proberen ergens bij een winkelpui of een groot gebouw te schuilen, tot dat het ergste voorbij is en ik kijk dan wel weer verder.
30333ste bezoekerIn de zomer kwam daar nog minimaal 7x per week het Peizer Zwembad bij, ik zwom dan per keer 50 baantjes van 25 meter. Dat is dus per week toch wel ongeveer 9 kilometer zwemmen, ook dit deed ik al vanaf eind maart 1989 elk zwemseizoen weer. Soms is dit ook wel eens uitgelopen tot 12x per week, dus dat is dan zo’n 15 kilometer zwemmen per week.
Ook als het vreselijk slecht weer was, ging ik toch naar het zwembad, want die gang heeft mij al eens een gratis abonnement opgeleverd voor het zwemseizoen 2006, zie de foto hiernaast.

De beschrijving van dit verhaal vindt u bij Bijzonderheden en dan Zwembad 30.333 ste. Ik was die dag ook nog eens 26 jaar getrouwd. Dit heeft toen ook in het plaatselijke krantje De Hopbel gestaan.

Verder liep ik enorm veel, de gemiddelde afstand lag toch al gauw bij de 160 tot 180 kilometer per week, bij mooi weer was dit gauw een eind boven de 200 kilometer per week. Deze hobby praktiseerde ik overdag al vanaf 14 juni 2004.

Zie het jaaroverzicht van mijn gelopen kilometers bij Bijzonderheden, dan Info Jaaroverzicht Km en daarna Jaaroverzicht Km en blijft u zich vooral verwonderen over deze getallen, want dat deed ik dus toen ook!
Het houdt mij fit en ik blijf zo in een goede conditie.

Op deze manier ben ik toch weer alle dagen onder de mensen, omdat ik weer vrijwilligerswerk om handen heb. 
Zo blijft mijn sociale leven toch in stand, want ik heb alle dagen, zij het wel een vluchtig, contact met diverse mensen!

Johannes Luders

DISCLAIMER