We hebben 137 gasten en geen leden online

Mijn oude rugzak, een Nomad 55 liter versie, ik was en ben er nog altijd heel blij mee!

rugzak 01

rugzak 02

rugzak 03

rugzak 04

rugzak 05

rugzak 06

rugzak 07

Dit is mijn oude rugzak (10-05-2012) en ik heb hem nu al ruim drie jaar in gebruik.

Hij wordt er echt niet beter op, want er gaan al naden loszitten, die ik met een stuk koperdraad heb moeten verstevigen, zodat de inhoud toch niet buiten de rugtas gaat rondzwerven.
Wat wil je ook, als er geregeld meer dan twintig tot vijf en twintig kilo aan boord is! Sommige mensen willen het niet geloven, dat ik soms achttien pakken drinken van anderhalve liter in mijn rugzak heb gestopt. Hij is dan wel vol, maar lijkt en voelt op het oog niet zwaar, omdat er niets aan de buitenkant aan bobbels te zien is.

spierballenDie rugzak is vast niet zo zwaar hoor!, zeggen ze tegen mij, waarop ik dan terug zeg: Pak hem maar eens van de stoel af met gestrekte arm!. Waarop men daarna de proef op de som neemt en tot de conclusie komt, dat het ding toch wel erg zwaar is zeker als men daar een hele dag of misschien een paar uur minder, mee gaat rondsjouwen.
De verwondering neemt zelfs nog toe, als ik later wegga en ze laat zien met, welk een handigheid ik dit gevaarte boven mijn hoofd kan hijsen en daarna op mijn schouders kan laten zakken. Ze geloven hun ogen niet. Ze zijn zelf maar net in staat, om dat ding met veel moeite van die stoel af te krijgen en begrijpen niet, dat ik zo gemakkelijk dat gevaarte boven mijn hoofd kan krijgen, zelfs met het gebruik van maar een arm. Tja, dat is nu eenmaal een handigheidje van mij!
Zulke taferelen maak ik nog wel eens vaker mee. Eenmaal stond er een oude man even met mij te praten, die echt dacht, dat mijn rugzak min of meer aan de aan de stoel ‘’vast gelijmd’’ was. H
ij begreep er vervolgens helemaal niets van dat dat ding ineens van de stoel af vloog en op mijn rug ging bungelen.
Mijn rugtas heeft al enige duizenden kilo's in de afgelopen drie jaren voor mij in zijn buikje mee mogen sjorren. Maar het levenloze beestje wordt toch wel steeds minder mooi, helaas: Het krijgt meer zichtbare gebruikssporen, het stikwerk bij de naden laat steeds verder los of dit is simpelweg metterdaad door het textiel heen geknapt, de aluminium- beugels, die immers ter versteviging dienen, komen steeds losser in het harnas te zitten en ga zo maar een tijdje door.

spanbanden

Ook, omdat er geregeld grote dingen meegaan, die ik dan vast maak met een paar spanbanden aan het harnas van mijn rugzak. Met twee van die banden kun je al immens veel op die manier verplaatsen, heb ik uitgevonden en zoals een tweebenig lastdier uitgedost, hebben mensen mij geregeld op straat zien lopen met een of ander groot gevaarte achterop mijn rugzak.
Het word echt wel tijd voor een nieuw exemplaar, vind ik zelf, maar helaas kan ik hier zelf niet voor sparen, wegens te geringe middelen, dus kan ik het wel vergeten. Dan toch maar doorgaan met repareren en oplappen, totdat het beestje echt van ellende uit elkaar valt ?!
Op het oog zit alles nog prima hoor, maar de werkelijkheid is anders: De stiksels binnenin tussen het onderste vak en het grote vak er boven zijn voor meer dan de helft weg gesleten. Dit heeft tot gevolg, dat de spullen uit het grote vak ook meteen in het kleine onderste vak hun ruimte trachten in te nemen. Als je op een gegeven ogenblik onderin er iets uit wilt halen, dan lukt dat heel slecht, omdat het gewicht van de spullen uit het grote vak enorm boven op je hand drukt, wat ook al geen leuke sensatie is. Bovendien kan de goede opmerker duidelijk vaststellen, dat de binnenkant van de brede heupband substantieel op verschillende plaatsen begint weg te slijten en soms bemerk ik dat zelf op een pijnlijke schurende manier aan den lijve, zodra ik zware spullen bij me moet dragen. Daardoor slijt mijn eigen kleding de laatste tijd sneller dan de bedoeling is!

DISCLAIMER