We hebben 12 gasten en geen leden online

De Krant - Een duivels dilemma 11-03-2014Dit stukje stond dus deze week op de dinsdagmorgen, de 11e Maart 2014 in De Krant.

Als u het inmiddels hebt doorgelezen, dan hebt u al begrepen, dat Geert Willems en ik buren zijn, Geert woont sinds kort hier op de Camping. 

Aangezien Geert vorige week een goed voorbeeld zocht van, hoe het iemand vergaat, die weliswaar een bijstandsuitkering heeft, maar toch uit zichzelf als vrijwilliger te boek staat in de Gemeente Noordenveld, kon hij bij mij terecht, om te ontdekken, dat er, politiek gezien, hier iets zinnigs over te zeggen viel. 

Daarom heb ik hem graag voorzien van het benodigde materiaal, wat hij goed kon gebruiken, om hiermee de politiek min of meer te dwingen, om opnieuw over mijn situatie en over die van anderen in een gelijksoortige positie na te denken. Want het is inderdaad zo, ik zit helaas in zo’n uitzonderingspositie, zoals bovengenoemd verhaal vermeld.

Politiek gezien bestaat het eigenlijk niet, dat iemand, die van de bijstand leeft, zichzelf als vrijwilliger in de maatschappij gaat bewegen. Want, zegt men alom, deze persoon krijgt toch een bijstandsuitkering, dus zal hij/zij wel niet bereid zijn, om uit zichzelf als vrijwilliger in de maatschappij te fungeren!?.Politiek geschreven

Jammer dan, dat ik vanaf begin augustus 1983 tot en met 14 juni 2004, het tegendeel toen al duidelijk had bewezen, door 250 maanden op één plaats in deze gemeente mijn vrijwilligerswerk uit te oefenen.

Dit feit, lijkt mij toch een evident bewijs te zijn, dat ik niet alleen mijn handje wil ophouden, maar ook voor de gemeenschap bezig wil gaan.

Ik zou zeggen, dat ik het ruimschoots heb neergezet, dat ik prima in staat ben, om dat stempel van handje ophouden en er niets voor terug te willen doen, dus te doorbreken en helemaal niet waardig ben!

Dat ik er tegenwoordig ook weer wil bijhoren, om voor deze gemeenschap, als vrijwilliger mijn handen uit de mouwen te steken, dat zegt toch genoeg over mijn opvatting als rechtgeaarde bijstandstrekker: Ik zou niet eens anders meer willen, zo voel ik mij tenminste nuttig voor mijn medemens!

Ik heb helaas een moeilijke periode achter de rug: mijn echtscheiding is definitief een vaststaand feit geworden in 2012. Hierdoor is het gekomen, dat ik uit nood hier op de Camping verblijf, sedert 15 mei van dat jaar. Dat is nu eenmaal een verdrietig gegeven. Zie ook mijn ander krantenartikel over mij uit De Krant van 04-09-2012, het artikel is genaamd: lopen om de ellende te vergeten.

Evenwel red ik me weer prima tegenwoordig. Mijn leven heb ik al redelijk ver op de rails, ik heb inmiddels zelfs al verschillende vriendinnen om mij heen verzameld, waar ik inmiddels sinds vrijdag 13 Juni 2014 de ware tussen heb mogen vinden, voor dit artikel kijkt u bij Bijzonderheden en dan De grote liefde van mijn leven!

2015-07-14 09-30-02 achter de draaibank!

(Update januari 2016) Ik heb al meer dan 1 jaar een vrijwilligersplekje gevonden in deze gemeente, men zocht iemand voor achter een houtdraaibank, de persoon die dit werk had gedaan is helaas overleden, ik heb me daarvoor ter beschikking gesteld, en nu, een jaar later, kan ik wel zeggen dat me dit draaiwerk uitermate goed bevalt, ik heb er echt schik in om het te doen, ik maak van alles en nog wat, het is erg gevarieerd werk, en ik leer geregeld ook nieuwe bewerkingen op de draaibank om uit te voeren, en men is erg tevreden met mijn inzet en de onstane producten van mijn inspanningen.
Ik kan dus nu weer met veel plezier mijn vrijwilligerswerk gaan voortzetten, ik ben weer nuttig bezig voor deze gemeenschap!

Deze vrijwilliger blijft daarom, zo lang, als het kan, in dienst staan van deze gemeenschap, men kan op mij rekenen!

DISCLAIMER